L had onze auto mee en ik had de keuze, met de bus naar trommelen of de auto van de buurvrouw lenen. Dat laatste leek met toch wel het meest comfortabel. Dus vanmorgen krabben (ze had gelukkig wel iets over de voorruit). Glibberen hier op de parkeerplaats, maar gelukkig was de weg tot de eindparkeerplaats netjes schoon. Hoewel ik niet echt hard durfde te rijden. Weer thuis wilde ik weer netjes de auto afleveren zoals ik hem had aangetroffen, dus doek weer over de voorruit. Onnodig bleek later, want de buuv moest nog weg. Maar goed. Doek strak houden met de hand en deur dicht. Chips, daar zaten dus ook mijn vingers nog tussen. Die zijn nu dus wat blauw. En het doek was na 5 minuten dus al weer weg…. blauwe nagels en gevoelige topjes voor niets dus 🙁
Een goede school
Vanmorgen, de wekker van de oudste gaat, maar hij blijft gewoon liggen. Hij ligt te mokken in bed. School is stom, dit is stom en dat is stom en het is koud. Na veel gezeur komt hij er eindelijk uit en gaat beneden eten en weer naar boven. Ik ruim beneden de boel op, zeg de jongste gedag (die net als de oudste het tweede uur moet beginnen) en ga naar boven. Ik denk daar de oudste bijna klaar aan te treffen, maar die stapt net onder de douche. Ik krijg een grote mond als ik daar wat van zeg en verder de reactie ‘Boeien’…Hij blijft lang, erg lang onder de douche staan en mijn opmerkingen daarover worden met een grote mond beantwoord. Dan heb ik er genoeg van en zeg dat als hij denkt dat hij zo goed bezig is hij echt verkeerd denkt en dat hij niet moet denken dat als hij zo tegen mij reageert ik bereid ben om een deel van zijn skikamp en zijn zeilkamp te gaan betalen. Dat lijkt een beetje door te dringen… maar dan hoor ik dat hij naar beneden gaat, deur gaat hard dicht… hij pakt beneden zijn spullen en loopt op alles en iedereen te schelden. Gelukkig zijn we samen en is er verder niemand. Maar ik baal van zijn gedrag. Dan loopt hij zonder wat te zeggen de deur uit die met een dreun wordt dicht gesmeten. Ik ga hem achterna en zeg hem dat hij moet nadenken wat hij doet, want dat ik dit niet meer normaal vind en dat ik dit dus ook niet van hem pik. Hij kan gewoon de deur uit gaan en mij gedag zeggen. Hij verdwijnt…
Dan gaat later de telefoon. Het is de oudste, om te zeggen dat het hem spijt dat hij zo boos de deur uit is gegaan. Hij was boos op school gekomen (natuurlijk veel te laat, want op het moment dat hij vertrok waren de lessen al 15 minuten bezig en dan moest hij nog naar school fietsen). Toen de verzuimbeheerder hoorde dat hij ook zo boos van huis was vertrokken vond zij dat hij eerst maar eens naar huis moest bellen om te zeggen dat hem dat speet. En aan zijn stem te horen was dat oprecht. Niet iets wat hij deed, met een medeluisteraar opd e achtergrond, maar omdat hij vond dat zijn gedrag toch ook niet echt kon. Ik ben blij met de school van de jongens. Dat zij de jongens zo tot nadenken zetten en dan ook actie laten nemen. Ach, hij is een puber en dan heb je zo je mopperdagen. Maar dan toch even bellen en je spijt betuigen… heel lief. Ik hoop dat hij straks ook wat met een beter humeur thuiskomt.. is het leven toch een stuk gezelliger.
Familieperikelen
Regelmatig gaat hier de telefoon. Ene zus, andere zus, moeder… tussen mijn zusje en zwager gaat het niet zo lekker. Zwager wil (tijdelijk) het huis uit, zusje natuurlijk in zak en as. Dus je bent een luisterend oor hier, je praat daar en probeert een mening te vormen en iedereen zo goed mogelijk te helpen. Dan zegt mijn zusje dat mijn zwager het zo vreemd vond dat nog niet iedereen van de familie met hem contact had gezocht. Tja, als hij zijn verhaal kwijt wil kan hij naar mij bellen vind ik. Hij wil bij mijn zusje weg, moet ik dan naar hem bellen hoe het met hem gaat?? Maar goed, eigenlijk wil ik zijn verhaal ook wel een keertje horen, dus bel ik naar hem. Ik heb hem bijna 3 uur aan de telefoon (hij heeft veel woorden nodig) en in veel wat hij zegt kan ik mij wel vinden en ik snap zijn beweegredenen ook wel. En dan zeg ik hem ook. Maar in alle gesprekken met mijn zus en ouders valt ook steeds de naam van één vrouw en daar vraag ik hem ook naar. Dat is iemand die hij heeft ontmoet waar hij bij heeft ontdekt dat hij met haar wel goed over van alles kan praten. Er is een klik, maar er is verder niets. Het is een puur geestelijke relatie. Ik vertel hem dat ik mij best kan voorstellen dat je op een gegeven moment iemand ontmoet die dezelfde passies deelt en waar het heel leuk is om mee te praten. Maar wat is nu echt de aard van die relatie? Nee, puur geestelijk, praten, veel praten, maar verder nee, daar is hij helemaal niet mee bezig. Hij is getrouwd, en hij merkt dat mijn zus en hij uit elkaar zijn gegroeid, maar hij is nog helemaal niet bezig met een andere relatie. Hij wil eerst uitzoeken of hij met mijn zus verder wil en op welke voet en ALS hij dan zou ontdekken dat hij liever alleen verder zou willen dan zou het natuurlijk best mogelijk zijn dat op termijn hij weer iemand ontmoet….. en dat zou wellicht ook die vrouw kunnen zijn maar op dit moment echt.. geloof me… is er helemaal niets en blaast iedereen het alleen maar enorm op.
Hij klinkt oprecht en na drie uur (en een ontzettend warm oor) beëindigen wij het gesprek. Na een half uur gaat de telefoon, mijn zusje. Die alweer weet dat ik hem aan de lijn heb gehad. En wat mijn mening is, en of hij terug komt bij haar. Ik weet dat allemaal niet. Misschien wel, misschien niet. Maar misschien is zij ook wel beter af zonder hem op den duur.
Vanmorgen belt mijn moeder. Ik heb mijn zwager naar de mond gepraat en ik heb hem in alles gelijk gegeven. Hij gebruikt dat nu tegen mijn zus. Nu weet ik dat mijn moeder dit weer van mijn zus heeft, die zo haar eigen waarheid heeft, maar ik voel me nu de zwarte piet toegespeeld krijgen en dat zeg ik mijn moeder ook.
Ik merk dat ik hier geen zin meer in heb. Dat ik al zucht als de telefoon gaat, niet weer… Ik wil best helpen, maar dan wil ik gewoon kunnen zeggen wat ik denk. En dat moet iedereen maar accepteren. Ik denk dat dat het beste is voor iedereen, op de langere termijn. Hoe rot het ook allemaal is. Wellicht toch maar mijn zwager proberen te overtuigen dat het praten met een mediator toch beter is dan steeds maar al die losse gesprekken door de telefoon.
Telefonische hulpdienst
Telefoon gaat, niet bestaand nummer, zegt de nummer melder. Het is Bart, mijn vorige buurman. Problemen met outlook. De lijn is slecht, valt steeds uit, maar goed. Ik probeer hem te helpen, maar het is lastig. Een aantal dingen die ik standaard in Vista heb, heeft hij niet en hoe je een bestand van de ene naar de andere map moet kopieren weet hij ook niet. Ctr toets in drukken en dan slepen…. is dat de linker of de rechter?? Hellup. Maar we komen een eindje.. maar helaas. Outlook kan het outlook.pst bestand niet vinden. Ik wil best wel even langskomen, maar Bart heeft er genoeg van. Morgen is er weer een dag. Hij heeft gelukkig ook webmail. Dan gaat weer de telefoon, Bart weer. Outlook doet het weer, hij heeft wat zitten slepen enz enz. Maar nu is hij zijn contactpersonen ed allemaal kwijt. Tja, Ik heb hem toch een paar keer aangegeven dat hij het bestand outlook.pst moest kopieren naar een andere map, niet alleen slepen. Stond het veilig in mijn documenten, heeft hij het toch weer teruggesleept naar de outlook map. Waar outlook het heeft overschreven met een nieuwe outlook.pst en daarbij dus gewoon alles heeft gewist… Dan kan ik er dus ook niet zoveel meer aan doen 🙁
Klok van de regel
Tja, dat krijg je als je wat langer de krant leest (kids hadden nog vrij vandaag), later aan het werk gaat, pas om 12.30 een kop koffie neemt met niet een gezonde bruine boterham, maar met een in mijn ogen zuurverdiende reuzemergpijp. Is het opeens 16.20 uur en dan… kom je erachter dat je nog niet eens netjes een lunch hebt genomen, dat je een heleboel water achter loopt, terwijl dat toch goed is, water drinken… en dat je dus de lunch waarschijnlijk tegen het avondeten aan gaat nemen en dan… zeker ergens tegen bedtijd nog een snackbui krijgt… Nu had ik geen goede voornemens om kilo’s te gaan afvallen. Dat moet maar spontaan gebeuren vind ik. Hoewel niet met schaatsen, want dat durf ik niet meer. Niet vanwege wakken of zo, maar gewoon vanwege vallen en polsen kunnen breken. Eigenlijk moet ik gewoon wat vaker op die Wii, maar dat lijkt zo op computer spelen en dat is natuurlijk weer niet nuttig… maar ja, ik moet er toch ook een recensie over schrijven. Daar moet ik K ook nog even voor aan zijn haren trekken bedenk ik mij. Die zou nog een recensie schrijven over Skate It, want daar is hij zeer bedreven in. Kijken of hij nog thuis is of dat hij naar zijn vriendje/buurjongen is gegaan…..
Nog niet klaar
Ik had hoop vanmorgen met de pc van K. Maar helaas, halverwege de nacht is er ergens een upgrade tussengekomen en die moest en zou kennelijk de computer opnieuw opstarten. Dus vanmorgen het ritueel maar weer herhaald. Met resultaat, de dingen die gevonden zijn zijn verwijderd. Het gaat de goede kant op. Maar nu nog een andere tool, wat niet werkt. Spybot heeft ook nog zoiets als teatimer wat de boel in de gaten houdt, maar wat ook herstel met een ander programma kennelijk kan afremmen. Goed, maar het tooltje wat ze aanbieden werkt niet. Dan maar eerst de volgende stap, het scannen met AVG in veilige modus. En daar staat hij nu weer op te stampen. En daarna moet ik spybot even deinstalleren, weer een log maken en plaatsen…. Wat wel al een vooruitgang is is het niet meer verschijnen van de virusmelding van AVG elke keer als je IE op start. Dat is kennelijk al geregeld. Maar bij pchelpforum gaan ze voor zekerheid, dus nog een scan hier en een scan daar, tot er niets meer uitkomt…. Ondertussen is wel mijn huiskamer dankzij K helemaal schoon, heb ik zelf al een wc gedaan en staat de vierde was al te draaien. (Nummer 3 en 4 zijn makkies, dat zijn de slaapzakken die we tijdens het ziekzijn hebben gebruikt – korte was, niets vouwen en strijken… my favorites!!)
Lekker consequent
Haha, ja ga ik met mijn kont tegen de krib, bekijk het maar met je 6 uur. Ga ik op mijn gemak aardappels schillen, appels schillen, besluit de hete bliksem niet in de oven te zetten, maar gewoon in losse onderdelen op tafel te serveren. Is het eten werkelijk om klokslag 6 uur klaar. Komen de jongens naar beneden.. ‘eten we nu al??’ Ja, de baas heeft honger… hij zei het nog eerder dan ik het kon zeggen. LOL
Personeel
Beneden heeft iemand het nog niet helemaal begrepen geloof ik. Vanaf mijn plekje aan tafel (wat ziek zielig heeft ingepikt) klinkt zodra ik beneden kom ‘Kunnen we om 6 uur eten?!!’ Het klinkt niet als een vraag, maar in mijn oren meer als een commando. En dus gaat de kont tegen de krib en Nee, want we eten zondag altijd pas om 7 uur, dus 6 uur, dat gaat niet lukken. Hij heeft trek, nou jammer dan… Even later klinkt het commando: Kun je me een deken aangeven?! Meneer zit waarschijnlijk weer met zijn voeten in een warme kruikzak en kan daardoor wat moeilijk van zijn stoel af, maar het is niet de vraag, maar de toon. Natuurlijk kan ik hem een deken afgeven, maar het wordt nooit gevraagd. Het zijn commando’s. En als ik daar wat van zeg is het gezeik en gezeur. Wat is er mis met “Ik zit mijn mijn voeten in de kruikenzak, zou jij me even een deken willen aangeven?” Niets toch. Of “Goh, ik heb al best wel trek en er is vanavond geen voetbal dus hoeven we ook niet om 7 uur met het bord op schoot. Zouden we wat eerder kunnen eten?” En kijk, daar reageer ik natuurlijk heel anders op. Maar zo gaat het nooit. En hij bedoelt het niet zo beroerd als dat het eruit komt… het is alleen niet af te leren en ook niet duidelijk te maken dat het er redelijk commando uitkomt. Als ik een keer reageer met “Had meneer nog iets anders gewenst?” wordt dat ook niet begrepen. Want af en toe voelt het gewoon als personeel dat gecommandeer, nee ik bedoel, dat commandotoontje.
En nu zit ik dus gewoon boven even wat tijd te verdoen, want het zou best kunnen denk ik, redelijk tegen 6 uur eten… maar er komt ook niets van een vraag of hij wellicht iets zou kunnen doen om het eten wat eerder op tafel te krijgen… aardappels schillen, appels schillen…. Nee, op mijn stoel zitten aan de tafel en wachten tot het hotelpersoneel klaar is… Is zo gegroeid, is mijn eigen schuld….maar af en toe….. grrrrrrr
werkdag of vakantiedag
Dit is echt zo’n tussendag. Wel uitslapen (tot maar liefst iets over 9 uur) en dan rustig aan beginnen. Maar toch aan het werk. Boekhouding op orde, BTW kan zo de deur uit en dan nog aan wat websites sleutelen. Het is alleen koud in mijn zolderhok. Kennelijk is beneden de verwarming weer afgeslagen. Zo maar even wat aan doen. Hoeft niet te warm – maar nu komt er koude lucht langs me.
Straks nog even in het dorp kijken, wat boodschappen doen. L is nu. Die voelt zich gelukkig wat beter. Mannen kunnen dan gelijk zo ontzettend ziek zijn als ze de griep hebben. Pareren met ‘ja, ik heb ook nog koorts, duurt lang hé’ helpt even. Maar ik kan er slecht tegen als wij allemaal maar met hem mee moeten leven, omdat hij zo zielig is. Kop op man…. IK geloof dat dat nu een beetje is doorgedrongen. Gisteren de nieuwjaarswensen in een envelop gedaan, nu is hij postzegels halen en die dingen op de post aan het gooien. Sommige kaarten voelen als verplichtingen, je krijgt een kaart dus je stuurt er eentje terug. Sommige kaarten stuur je omdat je de ontvanger gewoon een heel goed 2009 wenst.
Nieuwjaarswens
Dé nieuwe agenda
Het leuke van het nieuwe jaar is ook weer een nieuwe agenda. Dat is voor mij elk jaar een probleem, want ik weet niet echt wat ik wil. Ik wil van alles. Ik wil een duidelijk overzicht hebben (dus 1 week op twee pagina’s?) en ik wil veel per dag kunnen opschrijven, uren bijhouden, afspraken (dus 1 dag op één pagina). Ik moet er goed in kunnen schrijven, met kleuren belangrijke dingen kunnen aangeven (dus lekker groot) en hij moet in mijn tas passen (lekker compact formaat). Ik moet er in kunnen plannen, afspraken neerzetten, taken in schrijven, uren bijhouden, kortom alles. Het een vraagt om een agenda, het ander om een notitieblok, weet ik veel allemaal. Dus ik zoek elk jaar weer naar het optimale en nooit vind ik het. Ik heb nu iig een agenda met 1 dag/pagina met als heel belangrijk, ook een zondag heeft een hele pagina. Ruimte voor notities, afspraken ed. En nu mis ik ook al weer het overzicht van de hele week. Morgen dus toch maar bij het Kruidvat kijken voor die ene agenda van 1 euro, dis je op je bureau legt voor het overzicht en het dan weer zover laten komen dat ik overal wat opschrijf en dan niet meer weet wat nu eigenlijk mijn eigen agenda is. OF moet ik gewoon wat gaan wennen aan deze nieuwe en ook eens een keertje echt leren om ook alles online in de agenda te zetten, zodat ik daar het mooie overzicht heb. We gaan het weer proberen, maar het zal nooit 100% goed komen tussen mij en mijn agenda.
WordPress
Het leuke van wordpress is dat de ander zelluf zijn website kan bijhouden. Helaas is het geduld om dat te leren 0,0. Waardoor er steeds een usb stick deze kant op geschoven wordt: of ik het ff wil regelen. Iets zegt mij dat wordpress gewoon voor mijn gemak is en dat er verder niet zoveel zal wijzigen wie de site bijhoudt.
Oud
Soms vergeet ik dat ik geen 20 meer ben. Jammer, want er loopt zo’n heerlijk joch bij het eerste rond… Als ik toch eens 20 zou zijn, dan zou ik volgens mij hevig verliefd op hem kunnen worden. Nu realiseer ik mij zeer goed dat ik ruim zijn moeder zou kunnen zijn….Waar gaat zoiets mis, dat je soms totaal het besef van leeftijd kwijt kunt zijn. Is dat al vroege dementie? Of gewoon de frustratie dat je ouder wordt en dat je dat niet tegen kunt houden.
Nieuwjaarskaarten
Ook nog zoiets wat moet gebeuren. De nieuwjaarskaarten (kerstkaarten is niet aan ons besteed – om te versturen dan) Gisteren een kaart in elkaar gezet, wat geprint, maar dan is kennelijk het idee dat de rest vanzelf gebeurt. Is het niet zo dat we dit gezamenlijk doen?? Ik doe het photoshopgedeelte en de rest van de familie doet het snijwerk? Ik vrees met grote vrees. Ik hou nog even vol met ‘ik doe het lekker een keertje niet’. Het werken met de snijmachine kan iedereen hier in huis neem ik aan. Be strong, be strong… don’t… DON’T. Nee ik doe het niet….Ik ga gewoon ter afleiding wat anders doen…. voornemen van dit jaar – niet altijd maar alles zelf snel doen…. anderen de kans geven….. haha….
Snelle actie
Het is nu of nooit. Het vriest in Nederland, tijd om de schaatsen uit de garage te halen, de grootste bij K even te passen en dan hop naar marktplaats. De grootste schaatsen passen K ook niet meer. De kleintjes zijn maat 32 (wat vliegt de ijsloze tijd) en die passen echt niemand meer hier. Die gaan naar de buren waar Daan maat 29 heeft en die kan er vast wel ingroeien. Van de maat 39 maak ik foto’s en zet ze op marktplaats. Binnen 5 minuten een mailtje of ik ff wil bellen (bekijk ut ff) en nog 2 minuten later de telefoon, uit Ede. Heel brutaal (vindt ze zelf), maar ze zag de advertentie en wil graag de schaatsen. Ik vraag 25, of dat niet te weinig is vraagt ze. Dan doe je toch 30 vind ik. Ze hangt op en even later staat haar man voor de deur. Met 30 euro en nog geen 5 minuten later vertrekt hij heel gelukkig met een paar schaatsen en zijn wij 30 euro rijker. De schaatsen waren nieuw jaren geleden 50 euro. Ik vind dat ik het niet slecht gedaan heb. 7 minuten marktplaats. Het nemen van de foto’s en die plaatsen op marktplaatst kostte me meer tijd 😉
Nu heb ik alleen 2 paar voeten zonder schaatsen….. geloof niet dat ze daar al erg om treuren.
Het nieuwe jaar in
De hele familie is nog niet echt opgeknapt, maar ja… de jaarwisseling staat eraan te komen. IK geef aan onze vriend die zou komen nog evne op te bellen. Heeft geen zin, zegt L, want die gaat al ergens anders heen. Maar hij was ziek, dus ik wil sowieso ook even weten hoe het met hem gaat. En zeker weten dat hij nu toch niet alleen thuis is. Het einde van het liedje is dat J onze kant op komt, L daarover pissig is (want hij had hem afgebeld, want hij was zo ziek en nu ga ik hem achter zijn rug om weer opbellen…..) Maar J komt. L zit als een ziek vogeltje aan de tafel, ontzettend zielig te wezen, geen stem, beroerd… noem maar op. J is wat dat aangaat geen echte kerel en vindt dat L zich wat moet vermannen en vooral niet moet blijven steken in zielig zijn. Dat schiet natuurlijk verkeerd, alsof L zich aanstelt. Hij piept nog een beetje en begint dan een zeer geanimeerd gesprek met J. Hoezo stem weg, ziek en beroerd?? Het wordt een hele gezellige avond. Na de jaarwisseling gaat J naar huis en wij naar bed. We kunnen terugkijken op een hele leuke, maar zeer rustige en vooral zeer alcoholvrije jaarwisseling. En dan is nu 2009 begonnen. Nieuwe agenda, nieuwe kansen…. we gaan er wat moois van maken.
Voor iedereen de allerbeste wensen voor 2009 – maak er wat moois van, zodat je aan het eind van 2009 weer op een goed jaar kunt terugkijken.
De boodschappenjongen
K is de enige gezonde hier nog van het stel, dus mag voor de boodschappen. Een op zich eenvoudig lijstje heb ik het idee, maar na een poosje gaat mijn mobiel (die ik net heb aangezet, je weet maar nooit). Ze hebben geen medium eieren, mag dan large ook? Ja is goed… OK Weer even later de telefoon. De soep die ik wilde hebben was er niet, wat dan?… weer even later… als hij een andere winkel in gaat, kan hij dan de boodschappen in de tas laten zitten? Ja hoor, dat kan…. weer even later – ze hebben zoveel echinacae – welke moet hij hebben? Volgens mij is dat het laatste op zijn lijstje… het is alweer een tijdje stil… zal binnenkort wel weer wat beltegoed moeten doneren 😉
Monsterscore
Als bijna laatste wedstrijd van de dag stond de wedstrijd van Internazionale tegen Lazio Roma op het programma. M coacht Lazio Roma en K speelt in Internazionale. Plaats van de wedstrijd: het van wonderen zaalvoetbaltoernooi in Bennekom. Het team van K speelt goed, krijgt vele kansen, maakt veel doelpunten maar heeft het nadeel dat de tegenpartij er eentje meer of even veel scoort. De laatste wedstrijd is om de eer te redden. Het team van M doet het niet veel beter. En die zijn ervan overtuigd te gaan winnen. M speelt ’thuis’ K is ‘gast’. Het team van K gaat er vol op en kijk eens aan: ze treffen veel meer doel dan de vorige wedstrijden. Na een paar doelpunten roept de coacht dat K ook maar de spits in moet. Hij heeft als enige van het team nog niet gescoort. Maar K houdt liever de achterhoede potdicht. De eindstand is geflatteerd, maar dubbel cijfers zijn terecht. De score op het scorebord nemen we natuurlijk even meer naar huis. Die moet worden vastgelegd… Helaas niet voldoende om door te stomen naar de volgende ronde. Met dank aan de ‘kunde’ van de scorebordbediening.
Beelden van de wedstrijd (en veel meer) op www.fotoalbum-vvbennekom.nl
Van Wonderentoernooi
Vanmorgen om 07.45 was ik er al, in de sporthal. Ik dacht Kees van Wonderen op de foto te moeten zetten als hij de aftrap doet voor het 28ste 4daagse zaalvoetbaltoernooi maar het is zijn broer Peter. Om 8 uur trappen we af en ik probeer van alle teams leuke foto’s te maken. Als ik alle ochtend teams heb kan ik weer even naar huis. Wat werken, de was aanzetten en meer van dat soort werk. Straks om 14.18 begint de middagpoule. Leuker om bij te zijn, want K speelt en M coacht een team. M zijn dag duurt al wat langer dan de mijne. Hij verliet om 6 uur al het pand om te gaan werken. Hij liever dan ik. Van de zomer stond ik gelijk met hem op om daarna naar het zwembad te gaan. Maar daar heb ik nu geen zin in. Bad is trouwens toch leeg en dicht.. en het bed is wel lekker warm 😉
boeken lezen
M zit in 5 VWO en moet dus boeken lezen. Met zijn dyslectie heeft hij daar dus echt een broertje dood aan. Hij vindt lezen gewoon niet leuk. Alleen de boeken van Darren Shawn zijn verslonden en daarmee houdt het ook op. Zelfs bij Harry Potter is hij bij het dikker worden van de boeken afgehaakt. Maar nu moet hij dus. Voor engels hebben we daar wel wat op gevonden. We zorgen dat we zowel het boek als het luisterboek hebben. Hij leest dan mee, terwijl hij voorgelezen wordt. Dat is handig. Zo leer je lezen en hoor je ook gelijk de goede uitspraak. En voor M geldt ook dat hij dan veel minder snel is afgeleid. Een heleboel vliegen in één klap. Maar dan heeft hij zo zijn eisen aan de boeken en de belangrijkste is dus dun!!! En van die boeken vind je dus bijna geen luisterboeken. Dus heb ik nu wel een heleboel luisterboeken, maar de bijbehorende boeken zijn redelijk dik. Bovendien hebben we van de luisterboeken die ik heb gevonden weer niet allemaal engelse edities. Kijk, ik heb de davinci code – leuk spannend, maar dik – haha, Lord of the Rings – nog veel dikker – alle Potters, slik…..Goed en the Pearl van Steinbeck – ja die is dun en daarvan vrees ik dat wellicht de docent het ook wat te dun vindt. Kiterunner vond ik een mooi boek (moet ik nog wel in het engels zoeken) en 1984 moet ik ook nog even uit de biep halen. Maar ik vrees voor het aantal pagina’s. En toch zijn toch ook die hele dunnen engelse literatuurboeken een keertje op 😉